บันทึกอนุทินครั้งที่ 9

บันทึกอนุทินครั้งที่ 9

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิน

วันพุธ ที่ 4 เดือนมีนาคม พ.ศ.2558

เวลาเรียน 08.30 - 12.20 น.

วันนี้ไม่มีการเรียนการสอน เนื่องจากเป็นวันมาฆบูชา

บันทึกอนุทินครั้งที่ 8

บันทึกอนุทินครั้งที่ 8

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิน

วันพุธ ที่ 25 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2558

เวลาเรียน 08.30 - 12.20 น.

วันนี้ไม่มีการเรียนการสอนเรื่องจาก สอบกลางภาค

บันทึกอนุทินครั้งที่ 7

บันทึกอนุทินครั้งที่ 7

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิน

วันพุธ ที่ 18 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2558

เวลาเรียน 08.30 - 12.20 น.

ความรู้ที่ได้รับ

          ก่อนเข้าสู่บทเรียน อาจารย์มีเกมมาให้เล่นเพื่อให้ผ่อนคลายก่อนนำเข้าสู่บทเรียน

  เกมที่อาจารย์นำมาให้เล่น 

เกมรถไฟเหาะ

เนื้อหาที่เรียน

           วันนี้เรียนเรื่องการส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กปฐมวัย

1.ทักษะทางสังคม

• เด็กพิเศษที่ขาดทักษะทางสังคม  ไม่ได้มีสาเหตุมาจากพ่อแม่
• การอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ดีไม่ได้เป็นเครื่องรับประกันว่าเด็กจะมีพัฒนาการต่างๆอย่างมีเหตุผล
• ทักษะทางสังคมจะดีไม่ดีขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อมตัวเด็กด้วย
• การส่งเสริมทักษะทางสังคมต้องส่งเสริมตัวเด็กเอง

กิจกรรมการเล่น

• การเล่นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งต่อการเรียนรู้ทักษะทางสังคม
• เด็กจะสนใจกันเองโดยอาศัยการเล่นเป็นสื่อ
• ในช่วงแรกๆเด็กจะไม่มองคนอื่นเป็นเพื่อน แต่เป็นอะไรบางอย่างที่น่าสำรวจ สัมผัส ผลัก ดึง
• เด็กพิเศษมองเพื่อนเป็นแบบเด็กเรียนรู้ได้

ยุทธศาสตร์การสอน

• เด็กพิเศษหลายๆคนไม่รู้วิธีการเล่น  ไม่รู้ว่าจะเล่นอย่างไร
• ครูเริ่มต้นจากการสังเกตเด็กแต่ละคนอย่างเป็นระบบ
• จะบอกได้ว่าเด็กมีทักษะการเล่นแบบใดบ้าง
• ครูจดบันทึก
• ทำแผน IEP
• ขั้นต้นของการเล่นจะเลียนแบบเพื่อนข้างๆ ต้องอย่าให้เด็กเล่นคนเดียว
• ต้องสังเกตพฤติกรรมและจดบันทึกเป็นข้อมูลจะรู้เลยว่าเด็กมีพฤติกรรมแบบไหนในการเล่นของเล่น

การกระตุ้นการเลียนแบบและการเอาอย่าง

• วางแผนกิจกรรมการเล่นไว้หลายๆอย่าง
• คำนึงถึงเด็กทุกๆคน
• ให้เด็กเล่นเป็นกลุ่มเล็กๆ 2-4 คน
• เด็กปกติทำหน้าที่เหมือน " ครู " ให้เด็กพิเศษ

ครูปฎิบัติอย่างไรขณะเล่น

• อยู่ใกล้ๆและเฝ้ามองอย่างสนใจ
• ยิ้มและพยักหน้าให้ ถ้าเด็กหันมาหาครู
• ไม่ชมเชยหรือสนใจเด็กมากเกินไป
• เอาวัสดุอุปกรณ์มาเพิ่ม เพื่อยืดเวลาการเล่น
• ให้ความคิดเห็นที่เป็นแรงเสริม
• เวลาเด็กทำงาน เสร็จต้องมีงานใหม่ให้เด็กเพื่อให้เด็กมีปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนให้มากที่สุดสำหรับเด็กพิเศษ
• ตอนแรกให้ทำกิจกรรมธรรมดาก่อน แล้วค่อยเพิ่มลงไป
• ของเล่นต้องให้น้อยกว่าจำนวนเด็กเพราะเด็กจะรู้จักการแบ่งปัน
• ถ้าเล่นกิจกรรมกลุ่มไม่ควรให้ครบทุกคนในกลุ่ม ต้องให้น้อยกว่าจำนวนคน

การให้แรงเสริมทางสังคมในบริบทที่เด็กเล่น

• ครูพูดชักชวนให้เด็กร่วมเล่นกับเพื่อน
• ทำโดย "การพูดนำของครู"
• ถ้าไม่เล่นกับเด็กก็อยู่ใกล้ๆเด็กในขณะที่พาเด็กเข้าไปเล่นกับเพื่อน
• ในกรณีที่ก่อกองทรายให้เด็กพิเศษถือของเล่นเข้าไปด้วย และบอกว่าเพื่อนมีของมาด้วย น่าเล่นจังเลย ต้องให้แรงเสริมทั้งสองฝ่าย

ช่วยเด็กทุกคนให้รู้กฎเกณฑ์

• ไม่ง่ายสำหรับเด็กพิเศษ
• การให้โอกาสเด็ก
• เด็กพิเศษต้องเรียนรู้สิทธิต่างๆเหมือนเพื่อนในห้อง
• ครูต้องไม่ใช้ความบกพร่องของเด็กพิเศษเป็นเครื่องต่อรอง
• เด็กมีสถานะเท่าเทียมกัน
• ห้องเรียนเรียนรวมไม่มีใครมีอภิสิทธิ์เหนือกว่าคนอื่น

           หลังจากท้ายคาบอาจารย์สอนร้องเพลงเพิ่มอีก 5 เพลง เป็นทำนองที่มีความไพเราะมาก

     วันนี้อาจารย์ให้ทำกิจกรรมดนตรีบำบัด โดยให้จับคู่อาจารย์เปิดเพลงให้คนที่แรกวาดเป็นวงกลม แล้วคนที่วนสีจุดเล็ก จุดใหญ่แล้วแต่ ให้ปล่อยอารมณ์ตามบทเพลง

                                                                   ภาพนี้คือภาพจุดของคู่ดิฉัน

                                         หลังจากนั้นให้ดูเส้นที่วาดว่าเป็นรูปสัตว์อะไร แล้วให้ระบายสี

การนำไปใช้ประยุกต์ใช้

       เมื่อเรารู้การส่งเสริมทักษะสามารถนำไปใช้กับเด็ก จะได้ส่งเสริมให้เด็กเกิดพัฒนาการที่ดีขึ้นกิจกรรมที่ทำวันนี้สามารถนำไปให้เด็กทำได้เพราะดนตรีสามารถช่วยบำบัดเด็กพิเศษได้

การประเมิน

ประเมินตนเอง

                กิจกรรมที่ทำวันนี้มีความสนุกสนานสอดแทรกด้วยสาระความรู้ มีความผ่อนคลาย

ประเมินเพื่อน

                ตอนทำกิจกรรมในห้องมีความเงียบแต่ก็มีความสุขในการทำกิจกรรม 

ประเมินอาจารย์

                 อาจารย์มีกิจกรรมมาให้ทำกิจกรรมที่นำมาให้ทำมีทั้งความรู้และความสุขในการทำกิจกรรม

                                                             

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 6

บันทึกอนุทินครั้งที่ 6

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิน

วันพุธ ที่ 11 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2558

เวลาเรียน 08.30 - 12.20 น.

        

    ความรู้ที่ได้รับ                                    

                                   

                        อาจารย์ให้ทำกิจกรรมวาดรูปมือที่อยู่กับตัวเองมาตั้งแต่แรกเกิดจนถึงปัจจุบัน ให้วาดโดยใส่ถุงมือไว้อีกข้างเพื่อดูว่าตัวเราสามารถจดจำรายละเอียดสิ่งที่อยู่กับเรามาตลอดมาหรือไม่ วาดเสร็จแล้วให้ถอดถุงมือดูว่าภาพที่วาดเหมือนของจริงไหม

ภาพมือของดิฉัน

  ภาพมือที่ดิฉันวาดออกมามีส่วนที่คล้ายมือจริงบ้าง บางส่วนยังจดจำรายละเอียดไม่ค่อยได้

     ภาพวาดมือตัวเองเปรียบได้กับเด็กเวลาเราอยู่กับเด็กต้องมีการจดบันทึกพฤติกรรมของเด็กไม่ใช่รอเวลาที่ว่างถึงจะจดบันทึกเพราะอาจจะทำให้ครูลืมได้ เหมือนภาพมือที่เราวาดขณะอยู่กับเรามาตลอดช่วงชีวิตเรายังจำลายละเอียดไม่ครบทุกอย่าง

     เนื้อหาที่เรียนวันนี้  เรื่องการสอนเด็กพิเศษและเด็กปกติ

ทักษะของครูและทัศนคติ

-จะต้องมองเด็กให้เป็น ที่สำคัญอย่าไปแบ่งแยกเด็ก

-สายตาที่ครูมองเด็ด เด็กจะสัมผัสได้ว่าครูมองเขาเหมือนเช่นที่มองคนอื่นหรือเปล่า

การฝึกเพิ่มเติม

• อบรมระยะสั้น , สัมมนา
• สื่ิอต่างๆ
• ถ้าเข้าสอนในโรงเรียนทางโรงเรียนจะจัดอบรมให้

การเข้าใจภาวะปกติ

• เด็กมักคล้ายคลึงกันมากกว่าแตกต่าง
• ครูต้องเรียนรู้, มีปฎิสัมพันธ์กับเด็กปกติและเด็กพิเศษ
• รู้จักเด็กแต่ละคน
• มองเด็กให้เป็น "เด็ก"

การคัดแยกเด็กที่มีพัฒนาการช้า

• การเข้าใจพัฒนาการของเด็ก  จะช่วยให้ครูสามารถมองเห็นความแตกต่างของเด็กแต่ละคนได้ง่าย
• มองเด็กให้ออกแล้วเก็บไว้ในใจ
• เวลาสอนมองเด็กทุกคนอย่าชะงักที่ใครสักคนเพราะเด็กจะรู้ตัว

ความพร้อมของเด็ก

• วุฒิภาวะ เด็กแต่ละคนจะต่างกัน
• แรงจูงใจ เด็กแต่ละมีแรงจูงใจต่างกัน
• โอกาส เด็กแต่คนมีโอกาสเท่าเทียมกัน

การสอนโดยบังเอิญ

• ให้เด็กเป็นฝ่ายเริ่ม
• เด็กเข้าหาครูมากเท่าไหร่ยิ่งมีโอกาสสอนมากขึ้นเท่านั้น
• เด็กพิเศษจะเข้ามาหาครูเพื่อขอความช่วยเหลือเวลาเขามีปัญญา  เช่น สีเทียนกุ้นเด็กจะมาขอความช่วยเหลือ ครูสามารถสอนโดยบังเอิญได้จากการแกะสี
• ครูต้องพร้อมที่จะพบเด็ก
• ครูต้องมีความสนใจเด็ก
• ครูต้องมีความตั้งใจจริงในการช่วยให้เด็กแต่ละคนได้เรียนรู้
• ครูต้องใช้เวลาในการติดต่อไม่นาน
• ครูต้องทำให้เป็นเรื่องสนุกสนาน
• ถ้าเด็กมาปรึกษาครูอย่าไปใช้เวลานานเกินกับเด็กคนใดคนหนึ่ง ต้องแบ่งเวลาให้ดี

อุปกรณ์

• มีลักษณะง่ายๆ
• ใช้ประโยชน์ได้หลายอย่าง
• เด็กพิเศษได้เรียนรู้จากการสังเกตและเลียนแบบเด็กปกติ
• เด็กปกติเรียนรู้ที่จะให้ความช่วยเหลือเด็กพิเศษ

ตารางประจำวัน

• เด็กพิเศษไม่สามารถยอมรับการเปลี่ยนแปลงสิ่งที่ทำอยู่เป็นประจำ
• กิจกรรมต้องเรียงลำดับเป็นขั้นตอนและทำนายได่้
• เด็กจะรู้สึกปลอดภัยและมั่นคง
• การสลับกิจกรรมที่ิอยู่นิ่งๆ กับเคลื่อนไหวมากๆ

    ทัศนคติของครู

ความยืดหยุ่น

• การแก้แผนการสอนให้เหมาะสมกับสถานการณ์
• ยอมรับขอบเขตความสามารถของเด็ก
• ครูต้องตอบสนองต่อเป้าหมายที่สำคัญที่สุดของเด็กต่ละคน
• แผนการจัดประสบการณ์บางครั้งแผนที่เขียนมาไม่เหมาะสมต้องสามารถคิดแผนใหม่สดขึ้นมาสอนแทน
• กิจกรรมที่เตรียมมาไม่เหมาะสมไม่ต้องดันทุลัง ต้องมีความยืดหยุ่นบ้าง

การใช้สหวิทยาการ

• ใจกว้างต่อคำแนะะนบุคคลำในอาชีพอื่นๆ
• สร้างความสัมพันธ์ระหว่างการบำบัดกับกิจกรรมในห้องเรียน
• ร้องให้เป็น  ร้องให้เก่ง  ร้องให้ตรงคีย์

    การเปลี่ยนพฤติกรรมและการเรียนรู้

เด็กทุกคนสอนได้

• เด็กเรียนไม่ได้เพราะขาดความสามารถ
• เด็กเรียนไม่ได้เพราะขาดโอกาส
• เด็กที่เรียนไม่ได้ส่วนใหญ่ขาดโอกาส

    เทคนิคการให้แรงเสริม

แรงเสริมทางสังคมจากผู้ใหญ่

• ความสนใจของผู้ใหญ่ที่มีต่อเด็กนั้นสำคัญมาก
• มีแนวโน้มจะเพิ่มพฤติกรรมที่ดีของเด็ก
• หากผู้ใหญ่ไม่สนใจพฤติกรรมที่ดีนั้นๆก็จะลดลงและหายไป
• ยิ่งมีแรงเสริมพฤติกรรมยิ่งเกิด
• ครูต้องยืนใกล้ๆเมื่อเด็กคนนั้นเรียกร้องความสนใจเอง

วิธีการแสดงออกถึงแรงเสริมจากผู้ใหญ่

• ตอบสนองด้วยวาจา
• การยืนหรือนั่งใกล้เด็ก
• พยักหน้ารับ ยิ้ม ฟัง
• สัมผัสทางกาย กอดเด็ก สัมผัสเด็ก
• ให้ความช่วยเหลือ ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

หลักการให้แรงเสริมในเด็กปฐมวัย

• ครูต้องให้แรงเสริมทันทีที่เด็กมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์
• ครูต้องละเว้นความสนใจทันทีและทุกครั้งที่เด็กแสดงพฤติกรรมที่ไม่พึงประสงค์
• ครูควรให้ความสนใจเด็กนานเท่าที่เด็กมีพฤติกรรมที่พึงประสงค์

การแนะนำหรือบอกบท ( prompting )

• ย่อยงาน
• ลำดับความยากง่ายของงาน
• การลำดับงานเป็นแรงเสริมเพื่อให้เด็กค่อยๆก้าวไปสู่ความสำเร็จ
• การบอกบทจะค่อยๆน้อยลงตามลำดับ

ขั้นตอนการให้แรงเสริม

• สังเกตและกำหนดจุดมุ่งหมาย
• วิเคาระห์งาน กำหนดจุดประสงย่อยๆในแต่ละขั้น
• สอนจากง่ายไปยาก
• ให้แรงเสริมทันทีเมื่อเด็กทำได้ หรือเมื่อเด็กพยายามอย่างเหมาะสม
• ลดการบอกบท เมื่อเด็กเรียนรู้ที่จะก้าวไปขั้นต่อไป

การกำหนดเวลา

• จำนวนและความถี่ของแรงเสริมที่ให้กับพฤติกรรมการเรียนรู้ของเด็กต้องมีความเหมาะสม

ความต่อเนื่อง

• พฤติกรรมทุกๆอย่างในชีวิตประจำวันต่อเนื่องกันระหว่างพฤติกรรมสย่อยๆหลายๆอย่างรวมกัน
• เช่น การเข้าห้องน้ำ การนอนพักผ่อน การหยิบและเก็บของ การกลับบ้าน
• สอนแบบก้าวไปข้างหน้า หรือย่อยมาจากข้างหลัง
• ขั้นแรกให้น้องจำเอง น้องทำได้แล้วให้ทำขั้นสอง-ขั้นสามต่อไป 

เด็กตักซุป

   เป็นเรื่องยากมากสำหรับเด็กเพราะเด็กจะตักหก

• การจับช้อน
• การตัก
• การระวังไม่ให้นำ้ในช้อนหกก่อนจะเข้าปาก
• การเอาช้อนและซุปเข้าปากแทนที่จะทำให้หกรดคาง
• การเอาซุปออกจากช้อนเข้าสู่ปาก

การลดหรือหยุดแรงเสริม

• ครูจะงดแรงเสริมกับเด็กที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม
• ทำอย่างอื่นและไม่สนใจเด็ก
• เอาอุปกรณ์หรืของเล่นออกไปจากเด็ก
• เอาเด็กออกจากการเล่น

    ก่อนหมดชั่วโมงเรียนอาจารย์สอนร้องเพลง และให้กลับไปฝึกฝนในการร้อง

การนำไปใช้ประโยชน์

               

                      จากที่อาจารย์สอนสามารถนำไปใช้ได้ในอนาคต รู้วิธีการย่อยงานให้กับเด็กพิเศษและที่สำคัญที่สุดคือ การจดบันทึกพฤิกรรมเด็กเพราะถ้าเราไม่จดเราอาจจะลืมเหตุการณ์ในช่วงเวลานั้นแล้วต้องมาเดาข้อมูลแทน

การประเมิน

ประเมินตนเอง

                   

              มีเรียนตรงต่อเวลา ชอบตอนอาจารย์สอนร้องเพลงเป็นพิเศษรู้สึกกระตือรือร้นมากค่ะ

ประเมินเพื่อน

               เพื่อนๆตั้งใจเรียน บางครั้งอาจจะชวนอาจารย์แวะข้างทางบ่อยครั้ง

ประเมินอาจารย์

                อาจารย์จะยกตัวอย่างในการเรียนทุกครั้ง อาจารย์จะให้เพื่อนแสดงเป็นตัวอย่างให้ดูทำให้เข้าใจมากขึ้น

          

                                                                                  

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 5

บันทึกอนุทินครั้งที่ 5

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิน

วันพุธ ที่ 4 เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ.2558

เวลาเรียน 08.30 - 12.20 น.

                                                         

วันนี้ไม่มีการเรียนการสอน เนื่องจากอาจารย์ติดนิเทศพี่ปี 5

อาจารย์ให้เวลาเคลียบล็อกค่ะ

                                                              

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 4

บันทึกอนุทินครั้งที่ 4

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิน

วันพุธ ที่ 28 เดือนมกราคม พ.ศ.2558

เวลาเรียน 08.30 - 12.20 น.

       

       วันนี้ก่อนเข้าสู่บทเรียนอาจารย์ให้วาดภาพดอกไม้และระบายสีให้เหมือนภาพที่นำมาให้ดู พร้อมเขียนเกี่ยวกับสิ่งที่เห็นในภาพ  ในแต่ละกลุ่มเรียนจะได้วาดภาพดอกไม้ไม่ซ้ำกัน กลุ่มเรียนของฉันได้วาดรูปดอกกุหลาบ  พอวาดเสร็จอาจารย์ให้เก็บไว้ก่อนแล้วเข้าสู่บทเรียนพอเรียนเนื้อหาเสร็จอาจารย์ก็เฉลยให้ฟังว่าภาพดอกกุหลาบที่อาจารย์ให้วาดซึ่งสอดคล้อกับเนื้อหาที่เรียน เราเห็นอะไรในภาพก็ให้เขียนเป็นความจริง  เพราะส่วนใหญ่ชอบเขียนคำที่เสริมแต่งให้ได้ความหมายที่ดี 

       เนื้อหาที่เรียนเรื่อง บทบาทครูปฐมวัยในห้องเรียนรวม

ครูไม่ควรบอกพ่อแม่ว่าเด็กมีบางอย่างผิดปกติ

• พ่อแม่ของเด็กพิเศษ มักทราบดีว่าลูกของเขามีปัญญา
• พ่อแม่ไม่ต้องการให้ครูมาย้ำในสิ่งที่เขารู้อยู่แล้ว
• ครูควรพูดในสิ่งที่เป็นความคาดหวังในด้านบวก แต่ต้องไม่ให้เกิดความหวังผิดๆ

ครูไม่ควรวินิจฉย

• การวินิจฉัย หมาถึง การตัดสินใจโดยดูจากอาการหรือสัญญาณบางอย่าง
• จากอาการที่แสดงออกมานั้นอาจนำไปสู่ความเข้าใจผิดได้

ครูทำอะไรบ้าง

• ครูสามารถชี้ให้เห็นถึงพฤติกรรมของเด็กใรเรื่องที่เกี่ยวกับพัฒนาการต่างๆ
• ให้ข้อแนะนำในการหาบุคคลที่เหมาะสมในการประเมินผลหรือวินิจฉัย
• สังเกตอย่างมีระบบ
• จดบันทึกพฤติกรรมเด็กเป็นช่วงๆ

ครูไม่ควรตั้งชื่อหรือระบุประเภทเด็ก

• เกิดผลเสียมากกว่าผลดี
• ชื่อเปียบเทียบตราประทับตัวเด็กตลอดไป                            
• เด็กจะกลายเป็นเช่นนั้นจริงๆ

สังเกตอย่างมีระบบ

• ไม่มีใครสามารถสังเกตอย่างมีระบบได้ดีกว่าครู
• ครูเห็นเด็กในสถานการณ์ต่างๆช่วงเวลายาวนานกว่า
• ต่างจากแพทย์ นักจิตวิทยา นักคลินิก มักมุ่งความสนใจอยู่ที่ปัญหา

การตรวจสอบ

• เป็นแนวทางสำคัญที่ทำให้ครูและพ่อแม่เข้าใจเด็กดีขึ้น
• บอกได้ว่าเรื่องใดบ้างที่เด็กต้องการความช่วยเหลือ

ข้อควรระวังในการปฏิบัติ

• ครูต้องไวต่อความรู้สึกและตัดสินใจล่วงหน้าได้
• ประเมินให้น้ำหนักความสำคัญในเรื่องต่างๆได้
• พฤติกรรมบางอย่างของเด็กไม่ได้ปรากฏให้เห็นเสมอไป

การบันทึกการสังเกต

• การนับอย่างง่ายๆ
• การบันทึกต่อเนื่อง
• การบันทึกไม่ต่อเนื่อง

การบันทึกไม่ต่อเนื่อง

• บันทึกลงบัตรเล็กๆ
• เป็นการบันทึกสั้นๆเกี่ยวกับพฤติกรรมของเด็กแต่ละคนในช่วงเวลาหนึ่ง
• ครูพี่เลี้งสามารถช่วยบันทึกได้

การนับอย่างง่ายๆ

• นับจำนวนครั้งของการเกิดพฤติกรรม
• กี่ครั้งในแต่ละวัน กี่ครั้งในแต่ละชั่งโมง
• ระยะเวลาในการเกิดพฤติกรรม

การเกิดพฤติกรรมบางอย่างมากเกินไป

• ควรเอาใจใส่ถึงระดับความมากน้อยของการบกพร่องมากกว่าชนิดบกพร่อง
• พฤติกรรมไม่เหมาะสมที่พบได้ในเด็กทุกคน ไม่ควรจัดเป็นสิ่งผิดปกติ

การบันทึกต่อเนื่อง

• ให้รายละเอียดได้มาก
• เขียนทุกอย่างให้เด็กทำในช่วงเวลาหนึ่ง หรือช่วงกิจกรรมหนึ่ง
• โดยไม่ต้องเข้าไปแนะนช่วยเหลือ

การตัดสินใจ

• ครูต้องตัดสินใจด้วยความระมัดระวัง
• พฤติกรรมของเด็กที่เกิดขึ้น ไปขัดขวางความสามารถในการเรียนรู้ของเด็กหรือไม่

   ก่อนหมดเวลาวันนี้ได้ร้องหนึ่งเพลง  คือ เพลง ฝึกกายบริหาร

เพลง ฝึกกายบริหาร

ฝึกกายบิหารทุกวันร่างกายแข็งแรง

ฝึกกายบริหารทุกวันร่างกายแข็งแรง

รูปทรงสมส่วนแคล่วคล่องว่องไว

รูปทรงสมส่วนแคล่วคล่องว่องไว

ภาพดอกกุหลาบที่ ดิฉันวาดค่ะ

การนำความรู้ไปใช้

           เวลาจะสังเกตเด็กพิเศษต้องสังเกตเด็กทั้งห้องก่อน ส่วนเด็กที่เข้าข่ายสามารถสังเกตรายบุคคลได้ เด็กที่เข้าข่ายสังเกตแล้วจดบันทึกเป็นรายบุคคล สามารถเลือกสังเกตอย่างมีระบบให้เหมาะสมกับเด็ก เวลาสังเกตอาจะจดเป็นโน้ตหรือให้ครูพี่เลี้ยงช่วยจดบันทึกทีกได้เพื่อจะได้ไม่ลืม เลือกแบบสังเกตที่หลากหลาย และต้องลำดับความสำคัญให้ได้เพื่อที่จะได้แก้ไขพฤติกรรมที่สำคัญที่สุดก่อนแล้วค่อยแก้พฤติกรรมที่รองลงมา

ประเมินตนเอง

  ตั้งใจเรียนวาดดอกกุหลาบให้ออกมาคล้ายแบบที่สุด ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยตล้ายเข้าไหร่ จดเพิ่มเติมเวลาที่อาจารย์ยกตัวอย่าง ตอนร้องเพลงฝึกกายบริหารร้อง ต้องฝึกร้องให้มากขึ้นจะได้ร้องให้ตรงจังหวะ

ประเมินเพื่อน

  เพื่อนๆตั้งใจวาดดอกกุหลาบให้ออกมาคล้ายที่สุด มีเพื่อนหลายคนวาดได้คล้ายมาก พอถึงช่วงเวลาร้องเพลงทุกคนตั้งใจร้องเพลง

ประเมินอาจารย์

  อาจารย์อธิบายเนื้อหาได้ชัดเจนมาก มีการยกตัวอย่างประกอบให้ดู อาจารย์มีเพลงใหม่่ๆที่เกี่ยวกับเด็กมาให้ทุกครั้ง ทำให้รู้จักเพลงมากขึ้น

                                                                                             

บันทึกอนุทิน ครั้งที่ 3

บันทึกอนุทินครั้งที่ 3

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน อาจารย์ตฤณ  แจ่มถิน

วันพุธ ที่ 21 เดือนมกราคม พ.ศ.2558

เวลาเรียน 08.30 - 12.20 น.

                      

           วันนี้ได้เรียนรวมสองกลุ่มเรียนทำให้บรรยากาศในห้องเรียนสนุกสนานในการเรียน ได้เจอเพื่อนใหม่เพราะบางคนยังไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนเพราะมีเวลาเรียนไม่ตรงกัน

   วันนี้อาจารย์สอนเรื่อง รูปแบบการจัดการศึกษา

                          รูปแบบการจัดการศึกษา

• การศึกษาปกติทั่วไป ( Regular  Education )  เกิดขี้นเมื่อ 30 ปีที่แล้ว
• การศึกษาพิเศษ  ( Special  Education )  มีเมื่อประมาณ 20 ปีที่แล้ว
• การศึกษาแบบเรียนร่วม ( Integrated  Education หรือ Mainstreaming ) 
• การศึกษาแบบเรียนรวม ( Inclusive Education )

              การศึกษาแบบเรียนร่วม กับ การศึกษาแบบเรียนรวม  สองคำนี้ต่างกันแต่มีความหมายใกล้เคียงกัน

การจัดการศึกษาสำหรับเด็กที่มีความต้องการพิเศษ

• เด็กที่มีความต้องการพิเศษทุกคนสามารถเรียนรู้และพัฒนาได้ถ้าได้รับโอกาสเรียนรู้ที่เหมาะสมกับความต้องการพิเศษของเขา

ความหมายการศึกษาแบบเรียนร่วม 

• การจัดให้เด็กพิเศษเข้าไปในระบบการศึกษาทั่วไป
• หลักสูตรเหมือนเด็กปกติแต่จะมีแผนเฉพาะบุคคล
• มีกิจกรรมที่ให้เด็กพิเศษกับเด็กทั่วไปได้ทำร่วมกัน
• ใช้ช่วงเวลาช่วงใดช่วงหนึ่งในแต่ละวัน
• ครูปฐมวัยและครูการศึกษาพิเศษร่วมมือกัน

การเรียนร่วมบางเวลา

• การจัดให้เด็กพิเศษเรียนในโรงเรียนปกติบางเวลา
• เด็กพิเศษได้มีโอกาสแสดงออก และมีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับเด็กปกติ
• เป็นเด็กพิเศษที่มีความพิการระดับปานกลางถึงระดับมาก จึงไม่อาจเรียนร่วมเต็มเวลาได้
• เด็กจะเข้าไปในช่วงที่ทำกิจกรรม เช่น ดนตรี ศิลปะ

การเรียนร่วมเต็มเวลา

• เด็กพิเศษได้รับการจัดกระบวนการเรียนรู้และบริการนอกห้องเรียนเหมือนเด็กปกติ
• เด็กต้องมีการน้อยถึงจะมาเรียนเต็มเวลาได้
• ขึ้นอยู่กับครูศูนย์เด็กพิเศษเป็นคนเลือกเด็ก
• มีเป้าหมายเพื่อให้เด็กเข้าใจซึ่งกันและกัน ตอบสนองความต้องการซึ่งกันและกันและมีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน

ความหมายของการศึกษาแบบเรียนรวม

• การศึกษาสำหรับทุกคน
• รับเด็กเข้ามาเรียนรวมกันตั้งแต่เริ่มเข้ารับการศึกษา
• ตั้งแต่เริ่มเรียนน้องมีสถานะเหมือนเป็นนักเรียนคนหนึ่งในห้องเรียน

Wilson ,2007

• การจัดการเรียนการสอนที่ยึดหลักปรัชญาของการอยู่รวมกัน
• การสอนที่ดี เป็นการสอนที่ครูกับนักเรียนช่วยกันให้ทุกคนเป็นสมาชิกที่ดีของชุมชน
• เด็กทุกคนเท่าเทียมกันมีสิทธิได้รับการศึกษาเท่าเทียมกัน

สรุปความหมายของการศึกษาแบบเรียนรวม

• การจัดการศึกษาที่จัดให้เด็กพิเศษเข้ามาเรียนรวมกับเด็กปกติ โดยรับเข้ามาเรียนรวมกัน ตั้งแต่เริ่มเข้ารับการศึกษาและจัดให้มีบริการพิเศษตามความต้องการของแต่ละบุคคล
• เด็กเป็นผู้เลือกโรงเรียนไม่ใช่โรงเรียนเลือกเด็ก
• เมื่อเด็กมาสมัครแล้วโรงเรียนไม่มีสิทธิปฏิเสธ

   

        ใกล้จะหมดเวลาอาจารย์สอนร้องเพลง 4 เพลงที่เหลือ คือ

เพลง อาบน้ำ

อาบน้ำซู่ซ่า  ล้างหน้าล้างตา

ฟอกสบู่ถูตัว  ชำระเหงื่อไคล

ราดน้ำให้ทั่ว  เสร็จแล้วเช็ดตัว

อย่าให้ขุ่นมัว  สุขกายสบายใจ

เพลงแปรงฟัน

ตื่นเช้าเราปรงฟัน

กินอาหารแล้วเราแปรงฟัน

ก่อนนอนเราแปรงฟัน

ฟันสะอาดขาวเป็นเงางาม

แปรงฟันที่ถูกวิธี ดูซิต้องแปรงขึ้นลง

แปรงฟันที่ถูกวิธี  ดูซิต้องแปรงขึ้นลง

เพลง พี่น้อง

บ้านของฉันอยู่ด้วยกันมากหลาย

พ่อ แม่ ปู่ ย่า ลุง ป้า ตา ยาย 

มีทั้งน้า อา พี่และน้องมากมาย

ทุกคนสุขสบาย  เราเป็นพี่น้องกัน

เพลง มาโรงเรียน

เรามาโรงเรียน เราเขียนเราอ่าน

ครูเล่านิทานสนุกถูกใจ

เราเรียนเราเล่น เราเป็นสุขใจ

ร่าเริงแจ่มใสเมื่อมาโรงเรียน

การนำความรู้ไปใช้

             นำไปใช้ในการจัดห้องเรียนให้เหมาะสมกับเด็กพิเศษ ครูและเพื่อนๆไม่ควรตั้งฉายาให้เด็กพิเศษเพราะน้องมีชื่อ  เวลาสอนเด็กพิเศษอย่าดูถูกว่าน้องทำไม่ได้แต่ใช้เชื่อเสมอว่าน้องสามารถทำได้ น้องจะทำได้มากน้อยเพียงใดขั้นอยู่กับครูผู้สอน  สอนเนื้อหาให้มีความเหมาะสมกับเด็ก

ประเมินตนเอง

       วันนี้มาสายตอนเข้าห้องตกใจว่าทำไมเพื่อนเยอะ แล้วอาจารย์ก็บอกว่าวันนี้มีเพื่อนอีกกลุ่มมาเรียนด้วย เพื่อนเยอะทำให้บรรยากาศในห้องเรียนสนุกสนาน ตอนอาจารย์สอนร้องเพลงวันนี้ดิฉันร้องเพลงดีขึ้นกว่าเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว

ประเมินเพื่อน

       ห้องเรียนวันนี้เสียงดังนิดหน่อยเพราะเพื่อนมาเรียนรวมกันสองกลุ่ม ทำให้รู้จักกันมากขึ้น เพื่อนช่วยกันตอบคำถามเวลาอาจารย์ถาม ตอนร้องเพลงทุกคนตั้งใจมากเพราะร้องเพลง เพื่อนๆร้องเพลงเพราะ

ประเมินอาจารย์

       วันนี้นักศึกษามาเรียนรวมกันทำให้เสียงดัง แต่อาจารย์มีวิธีทำให้นักศึกษาหยุดคุยโดยการพูดว่าอย่าคุยมากของแต่ละภาค ทำให้รู้จักภาษามากมากขึ้น อาจารย์นำร้องเพลงเพราะมากแล้วให้นักศึกษาร้องตาม ทำให้บรรยากาศในห้องเรียนผ่อนคลายมาก